Post Office Protocol (POP) umożliwia stacji roboczej odbieranie poczty z serwera pocztowego. W przypadku protokołu POP poczta jest pobierana z serwera do klienta, a następnie usunięta z serwera.
Serwer rozpoczyna usługę POP biernie nasłuchując na porcie TCP 110 żądań połączeń, które nadchodzą od klientów. Gdy klient chce skorzystać z usługi, wysyła żądanie aby ustanowić połączenie TCP z serwerem. Po ustanowieniu połączenia serwer POP wysyła pozdrowienia. Następnie klient i serwer POP wymieniają polecenia i odpowiedzi aż do zamknięcia lub przerwania połączenia.
Wiadomości e-mail są ściągane do klienta i usuwane z serwera, nie ma więc jednej centralnej lokalizacji, gdzie są trzymane wiadomości e-mail. POP nie przechowuje wiadomości, nie jest zatem wskazany dla małych przedsiębiorstw, które potrzebują centralnego rozwiązania archiwizacji.
POP3 jest odpowiedni dla ISP, ponieważ nie przechowuje on po pobraniu wiadomości na serwerze. Tym samym zmniejsza odpowiedzialność ISP za zarządzanie pamięcią o wielkiej pojemności na swoich serwerach pocztowych.