W sieciach danych, urządzenia są oznaczone numerycznymi adresami IP aby mogły wysyłać i odbierać dane. Większość ludzi nie potrafi zapamiętać tych adresów. W związku z tym stworzono nazwy domenowe, umożliwiające przekształcenie adresu numerycznego na prostą, rozpoznawalną nazwę.
W Internecie, te nazwy domen, takie jak http://www.cisco.comsą dużo łatwiejsze do zapamiętania niż adres 198.133.219.25, który jest aktualnym numerycznym adresem serwera. Jeśli Cisco zdecyduje o zmianie adresu numerycznego (IP) www.cisco.com, to będzie to niewidoczne dla użytkownika, ponieważ nazwa domeny pozostanie taka sama. Nowy adres numeryczny zostanie połączony z istniejącą nazwą domeny i łączność zostanie utrzymana. Kiedy sieci były niewielkich rozmiarów, utrzymywanie mapowania pomiędzy nazwami domenowi a adresami, które reprezentowały, nie było trudnym zadaniem. Gdy sieci zaczęły się rozrastać, a liczba urządzeń zaczęła rosnąć, to manualne uzupełnianie bazy stało się niewykonalne.
W celu automatycznego przyporządkowania nazw domen do adresów utworzono tzw. system nazw domenowych - DNS. DNS wykorzystuje zbiór rozproszonych serwerów, które tłumaczą nazwy na związane z nimi numeryczne adresy. Kliknij przyciski na rysunku aby zobaczyć kolejne kroki tłumaczenia adresów DNS.
Protokół DNS definiuje zautomatyzowaną usługę, która dopasowuje nazwy do wymaganych numerycznych adresów sieciowych. Opisuje format zapytań i odpowiedzi oraz danych. Protokół DNS w procesie komunikacji używa pojedynczej struktury informacji zwanej komunikatem. Format ten używany jest do wszelkiego typu zapytań klienta i odpowiedzi serwera, informowania o błędach oraz do komunikatów RR (ang. Resource Record) przesyłanych pomiędzy serwerami.
Rys. od 1 do 5 pokazują kolejne etapy tłumaczenia DNS.