Podczas wdrażania małej sieci, konieczne jest zaplanowanie adresacji IP. Wszystkie hosty w intersieci muszą mieć unikalny adres. Nawet w przypadku małej sieci, przydział adresów w obrębie sieci nie powinien być przypadkowy. Należy zaplanować schemat adresacji IP, sporządzić jej dokumentację oraz utrzymywać w zależności od typu urządzenia otrzymującego adres.
Przykłady różnych rodzajów urządzeń, które będą brane pod uwagę w projektowaniu adresacji IP:
- urządzenie końcowe użytkownika
- serwery oraz urządzenia peryferyjne
- hosty, które mają dostęp do naszej sieci poprzez Internet
- urządzenia pośredniczące
Planowanie i dokumentowanie schematu adresowania IP pozwala administratorowi śledzić typy urządzeń. Na przykład, jeśli wszystkim serwerom przypisane zostaną adresy IP w zakresie pomiędzy 50-100, łatwiej jest identyfikować ruchu przy użyciu adresu IP. To może być bardo użyteczne podczas rozwiązywania problemów z łącznością w sieci przy użyciu analizatora protokołów.
Dodatkowo, administratorzy są w stanie lepiej kontrolować dostęp do zasobów sieci na podstawie adresu IP, gdy jest używany deterministyczny system adresowania IP. To może być szczególnie ważne w przypadku kiedy hosty zapewniają usługi zarówno dla sieci wewnętrznej jak i zewnętrznej. Serwery WWW lub serwery związane z handlem elektronicznym pełnią taką rolę. Jeżeli jednak adresy tych zasobów nie są prawidłowo zaplanowane i udokumentowane, to zapewnienie bezpieczeństwa i dostępności tych usług może nie być prostą rzeczą. Gdy serwer ma losowo przydzielony adres, to zapewnienie mu bezpieczeństwa poprzez blokowanie prób nieautoryzowanego dostępu jest trudne, ponadto klienci mogą nie być w stanie zlokalizować prowadzonej przez niego usługi.
Każde z tych różnych typów urządzeń musi być przydzielone do logicznego bloku adresów, znajdującego się w zakresie adresowym sieci.
Kliknij na przyciski na rysunku aby zobaczyć metodę przydziału.