System operacyjny Cisco IOS oferuje rozszerzoną wersję komendy ping. Aby wejść w ten tryb, należy wpisać ping w wierszu poleceń CLI w trybie uprzywilejowanym EXEC bez określania docelowego adresu IP. Tak jak przedstawia poniższy przykład, pojawi się seria zapytań. Naciśnięcie Enter powoduje akceptację wskazanej domyślnej wartości. Poniższy przykład ilustruje sposób wymuszania zmiany adresu źródłowego ping na adres 10.1.1.1 (R2 na rysunku); adres źródłowy dla standardowego polecenia ping powinien być 209.165.200.226. Dzięki temu administrator sieci może sprawdzić zdalnie (z R2), że R1 ma trasę 10.1.1.0/24 w swojej tablicy routingu.
R2# ping
Protocol [ip]:
Target IP address: 192.168.10.1
Repeat count [5]:
Datagram size [100]:
Timeout in seconds [2]:
Extended commands [n]: y
Source address or interface: 10.1.1.1
Type of service [0]:
Set DF bit in IP header? [no]:
Validate reply data? [no]:
Data pattern [0xABCD]:
Loose, Strict, Record, Timestamp, Verbose[none]:
Sweep range of sizes [n]:
Type escape sequence to abort.
Sending 5, 100-byte ICMP Echos to 192.168.10.1, timeout is 2 seconds:
!!!!!
Success rate is 100 percent (5/5), round-trip min/avg/max = 36/97/132 ms
Wprowadzenie dłuższego niż domyślny limitu czasu pozwala wykryć możliwe problemy związane z opóźnieniem. Jeśli test ping z większą wartością limitu czasu powiedzie się, oznacza to, że istnieje połączenie pomiędzy hostami, ale jest problem z opóźnieniem w sieci.
Zauważ, że wprowadzając “y” (tak) w wierszu poleceń rozszerzonej komendy jest możliwość określenia dodatkowych opcji przydatnych w rozwiązywaniu problemów – zapoznasz się z nimi podczas ćwiczeń laboratoryjnych i w symulatorze Packet Tracer.