Jedną z najbardziej efektywnych metod monitorowania i rozwiązywania problemów z wydajnością sieci jest wyznaczenie jej charakterystyki bazowej. Wyznaczenie charakterystyki bazowej polega na studiowaniu sieci w regularnych odstępach czasu, bowiem tylko wtedy możemy mieć pewność, że sieć pracuje zgodnie z tym, jak ją zaprojektowano. Jest to coś więcej niż pojedynczy raport przedstawiający stan sieci w określonym momencie czasu. Stworzenie dobrej charakterystyki bazowej sieci wymaga czasu. Pomiar wydajności i obciążenia sieci w różnych momentach (Rys. 1 i 2) pomaga w utworzeniu lepszego obrazu ogólnej wydajności sieci.
Polecenia sieciowe mogą dostarczyć wiele danych.
Gromadzenie danych najlepiej rozpocząć od wykonania operacji ping, śledzenia tras oraz innych istotnych testów, a następnie wklejenia wyników do pliku tekstowego. Pliki powinny zawierać informacje o czasie i być archiwizowane w celu późniejszego wydobycia z nich danych.
Gromadzenie informacji pozwala na porównywanie wyników w czasie (Rys. 3). Wśród pozycji do rozważenia są komunikaty o błędach i czasy odpowiedzi od hostów. Jeśli zanotowano znaczący wzrost w czasach odpowiedzi, może to oznaczać, że istnieje problem z opóźnieniem.
Jeszcze raz należy podkreślić istotność tworzenia dokumentacji. Weryfikacja łączności pomiędzy hostami, informacje związane z opóźnieniem i rozwiązania zidentyfikowanych problemów mogą pomóc administratorowi w utrzymaniu wydajnej sieci.
Sieci firmowe powinny posiadać dokładnie określoną charakterystykę bazową - dużo bardziej szczegółowo niż opisuje to szkolenie. Dostępne są profesjonalne narzędzia do przechowywania i utrzymywania danych charakterystyki bazowej. W czasie tego szkolenia poznamy podstawowe techniki i omówimy cele charakterystyki bazowej.
Najlepsze praktyki dotyczące określania charakterystyk bazowych można znaleźć tutaj.
Przechwytywanie wyników polecenia ping można również wykonać z wiersza poleceń systemu IOS, jak pokazano na rys. 4.