Aby włączyć łączność bezprzewodową musi być skonfigurowany tryb bezprzewodowy, nazwa SSID, kanał RF oraz dowolny mechanizm szyfrowania.
Najpierw należy wybrać odpowiedni tryb pracy urządzenia, tak jak pokazano to na rysunku. Każdy wybór trybu lub standardu sieci bezprzewodowego wymaga pewnego narzutu informacji. Jeśli wszystkie urządzenia w sieci używają tego samego standardu, wybierając tryb związany z tym standardem ogranicza się ten narzut. To również zwiększa bezpieczeństwo, uniemożliwiając połączenie urządzeń o innych standardach . Jednakże, jeśli urządzenia wykorzystujące różne standardy muszą mieć dostęp do sieci to koniecznym jest wybranie trybu mieszanego. Wydajność sieci zmniejsza się wskutek narzutu wnoszonego przez wszystkie standardy.
Następnie ustaw nazwę SSID. Wszystkie urządzenia, które chcą pracować w danej sieci, muszą korzystać z tego samego identyfikatora SSID. Domyślne SSID, z przyczyn bezpieczeństwa, powinno być zmienione. Aby ułatwić wykrywanie sieci WLAN przez klientów, domyślnie rozgłaszany jest identyfikator SSID. Możliwe jest wyłączenie rozgłaszania identyfikatora SSID. Jeżeli SSID nie jest rozgłaszany, to musi on zostać ręcznie skonfigurowany na wszystkich klientach bezprzewodowych.
Wybór kanału musi być dokonany z uwzględnieniem innych, znajdujących się w pobliżu, sieci bezprzewodowych.
Sąsiednie sieci bezprzewodowe muszą korzystać z niezachodzących na siebie kanałów, aby zoptymalizować przepustowość. Większość punktów dostępowych stosowanych obecnie umożliwia automatyczne wykrycie najmniej obciążonego kanału.
Na końcu należy wybrać mechanizm szyfrowania i wprowadzić klucz lub hasło.