Po tym, jak technik sieciowy nawiąże połączenie z urządzeniem może rozpocząć jego konfigurację. Technik sieciowy musi wykorzystywać różne tryby w systemie IOS. Tryby systemu Cisco IOS na routerach i przełącznikach są do siebie bardzo podobne. Interpreter poleceń (CLI) korzysta z hierarchicznej struktury tych trybów.
Zgodnie z zastosowaną hierarchią wymieniając od najbardziej podstawowych do najbardziej wyspecjalizowanych mamy następujące tryby:
- Tryb użytkownika (User EXEC)
- Tryb uprzywilejowany (Privileged EXEC)
- Tryb konfiguracji globalnej
- Pozostałe szczegółowe tryby konfiguracji, takie jak tryb konfiguracji interfejsu.
Dla odróżnienia od siebie poszczególnych trybów, każdy z nich posiada charakterystyczny znak zachęty. Każdy z trybów przeznaczony jest do realizacji konkretnych zadań, których wykonanie możliwe jest dzięki dostępnemu zestawowi komend. Na przykład tryb konfiguracji globalnej pozwala technikowi konfigurować ustawienia, które dotyczą urządzenia jako całości. W trybie tym konfigurowana jest między innymi nazwa urządzenia. Jednakże w przypadku gdy technik zechce skonfigurować na przykład ustawienia bezpieczeństwa na konkretnym porcie przełącznika musi przejść do innego trybu. W tym przypadku będzie to trybu konfigurowania interfejsu dla konkretnego portu. Wszystkie ustawienia dokonane w tym trybie konfiguracji będą dotyczyły tylko wybranego portu.
Hierarchiczna struktura trybów pozwala na zwiększenie bezpieczeństwa dotyczącego dokonywania zmian w konfiguracji urządzenia. Oznacza to, że przy przechodzeniu do innego poziomu w hierarchicznej strukturze trybów konfiguracji może być wymagana dodatkowa autoryzacja użytkownika. Dzięki takiemu rozwiązaniu możliwe jest przyznawanie różnego poziom dostępu dla poszczególnych użytkowników.
Rysunek przedstawia strukturę trybów konfiguracyjnych IOS z ich typowymi znakami zachęty i własnościami.