Podstawowa struktura poleceń IOS
Urządzenia z systemem Cisco IOS obsługują wiele komend. Każda komenda systemu IOS ma specyficzny format i składnię oraz może być wykonywana wyłącznie we właściwym trybie konfiguracyjnym. Ogólna składnia polecenia rozpoczyna się nazwą komendy, po której następują właściwe słowa kluczowe oraz argumenty. Niektóre komendy zawierają podzbiór słów kluczowych i argumentów, które umożliwiają wykorzystanie dodatkowej funkcjonalności. Komendy używane są do wykonywania akcji, a słowa kluczowe są stosowane do identyfikacji, gdzie lub jak wykonać komendę.
Jak pokazano na Rysunku 1, nazwa komendy jest początkowym słowem (lub słowami) wprowadzanym w wierszu poleceń po wyświetlonym znaku zachęty. System IOS we wprowadzanych komendach nie rozróżnia wielkości liter. Po komendzie może występować jedno lub więcej słów kluczowych oraz argumenty. Po wprowadzeniu pełnej treści każdej komendy, łącznie ze słowami kluczowymi oraz argumentami, należy wcisnąć klawisz Enter w celu przesłania komendy to interpretera poleceń.
Słowa kluczowe opisują specyficzne parametry dla interpretera komend. Na przykład komenda show jest używana do wyświetlenia informacji o urządzeniu. Komenda ta może zostać wywołana z różnymi słowami kluczowymi, które muszą być użyte w celu określenia, co powinno zostać wyświetlone na wyjściu. Na przykład:
Switch# show running-config
Komenda show jest uzupełniona słowem kluczowym running-config. To słowo kluczowe wskazuje, że na wyjściu powinna zostać wyświetlona konfiguracja bieżąca urządzenia.
Konwencje komend IOS
Komenda może wymagać jednego lub więcej argumentów. W przeciwieństwie do słowa kluczowego, argument nie jest elementem predefiniowanym. Argument jest wartością lub zmienną definiowaną przez użytkownika. W celu określenia wymaganych dla konkretnej komendy słów kluczowych i argumentów należy zapoznać się z jej składnią. Składnia wskazuje wzorzec lub format, który musi być zastosowany podczas wprowadzania komendy.
Na przykład składnia komendy description jest następująca:
Switch(config-if)# description string
Jak to pokazano na Rysunku 2, pogrubiony tekst wskazuje komendę i podane słowa kluczowe. Pochyła czcionka oznacza argument, dla którego należy podać wartość. Dla komendy description argumentem jest ciąg znaków. Przy czym może on być tekstem o długości nie przekraczającej 80 znaków.
W związku z tym, przy stosowaniu opisu interfejsu przy pomocy komendy description należy zastosować polecenie np. w postaci:
Switch(config-if)# description MainHQ Office Switch
W poleceniu tym komendą jest description , a zdefiniowanym przez użytkownika argumentem MainHQ Office Switch.
Poniższe przykłady demonstrują kilka konwencji wykorzystywanych podczas dokumentowania i używania komend w systemie IOS.
Dla komendy ping :
Składnia:
Switch> ping IP-address (adres IP)
Przykład z wartościami:
Switch> ping 10.10.10.5
W tym przykładzie komendą jest ping , a zdefiniowanym przez użytkownika argumentem 10.10.10.5.
Podobna składnia wykorzystywana jest dla komendy traceroute .
Składnia:
Switch> traceroute IP-address (adres IP)
Przykład z wartościami:
Switch> traceroute 192.168.254.254
W tym przykładzie komendą jest traceroute , a argumentem 192.168.254.254.