Podczas konfiguracji urządzenia sieciowego jednym z pierwszych kroków jest skonfigurowanie unikalnej nazwy urządzenia lub nazwy hosta. Nazwy hostów pojawiają się w znaku zachęty i mogą być stosowane w różnych procesach uwierzytelniania pomiędzy urządzeniami oraz powinny być stosowane na schematach topologii.

Nazwy hostów są konfigurowane na aktywnym urządzeniu sieciowym. Jeśli nazwa urządzenia nie jest jawnie skonfigurowana, fabrycznie przypisana domyślna nazwa urządzenia jest używana przez Cisco IOS. Domyślną nazwą przełącznika Cisco w systemie IOS jest "Switch".

Wyobraź sobie, że w sieci uruchomiono kilka przełączników i wszystkie zostały nazwane z domyślną nazwą "Switch" (jak pokazano na rysunku). Może to powodować znaczne zamieszanie podczas konfiguracji i zarządzania sieci. Podczas zdalnego dostępu do urządzenia za pomocą SSH ważne jest uzyskanie potwierdzenia, że jesteśmy połączeni z właściwym urządzeniem. Gdyby routery miały pozostawione domyślne nazwy, trudno byłoby zidentyfikować, czy jesteśmy podłączeni się do odpowiedniego urządzenia.

Poprzez przemyślany wybór łatwiej będzie pamiętać, dyskutować, dokumentować i identyfikować urządzenia sieciowe. Spójne i zgodne z przeznaczeniem nazywanie urządzeń wymaga ustalenia konwencji nazewnictwa, która obejmuje firmę lub przynajmniej dany oddział. W celu zachowania spójności wewnątrz organizacji dobrą praktyką jest tworzenie nazw w tym samym czasie co schemat adresowania.

Niektóre wytyczne dotyczące konwencji nazewnictwa mówią, że nazwy powinny:

Nazwy hostów używane w IOS urządzenia rozróżniają wielkość liter. W związku z tym mamy możliwość nazywania urządzeń według własnych potrzeb. W przeciwieństwie do większości systemów nazw stosowanych w sieci Internet, gdzie duże i małe litery traktowane są identycznie.