Informacje dotyczące adresu IP mogą być wprowadzone na komputerze ręcznie albo automatycznie z wykorzystaniem protokołu DHCP (ang. Dynamic Host Configuration Protocol). DHCP umożliwia urządzeniom końcowym automatyczne skonfigurowanie protokołu IP.
DHCP jest technologią, która jest używana w prawie każdej sieci biznesowej. Aby zrozumieć dlaczego protokół DHCP jest tak popularny, wystarczy rozważyć wszystkie dodatkowe czynności, które należałoby wykonać podczas ręcznej konfiguracji urządzenia końcowego.
DHCP umożliwia automatyczną konfigurację adresu IPv4 dla każdego urządzenia końcowego w sieci obsługującego protokół DHCP. Należy sobie wyobrazić ilość czasu, który byłby zużywany, przy każdorazowym podłączaniu się do sieci, gdy trzeba by ręcznie wprowadzić adres IP, maskę podsieci, bramę domyślną oraz serwer DNS. Ten czas należałoby pomnożyć przez liczbę użytkowników i każde z ich urządzeń w sieci. To pozwala na wyobrażenie sobie skali problemu.
DHCP jest przykładem technologii w najlepszym jej wydaniu. Jednym z głównych celów każdej technologii jest ułatwienie wykonywania zadania, które ktoś chce zrobić lub należy wykonać. Z wykorzystaniem DHCP użytkownik końcowy wchodzi do obszaru obsługiwanego przez daną sieć, podłącza się kablem Ethernet lub używa połączenia bezprzewodowego i od razu są mu przydzielane informacje wymagane dla protokołu IPv4 niezbędne, aby w pełni komunikować się przez sieć.
Jak pokazano na Rysunku 1, aby skonfigurować DHCP na komputerze z systemem Windows, wystarczy wybrać opcję "Uzyskaj adres IP automatycznie" oraz "Uzyskaj adres serwera DNS automatycznie". Twojemu komputerowi będą przypisane informacje z puli adresów IP i związane z nim informacje IP, które wcześniej zostały zdefiniowane na serwerze DHCP.
Istnieje możliwość wyświetlenia ustawień konfiguracyjnych w systemie Windows przez użycie komendy ipconfig w linii poleceń. System wyświetli na ekranie adres IP, maskę podsieci i domyślną bramę, które komputer uzyskał od serwera DHCP.
Przećwicz wyświetlanie adresów IP w systemie Windows przez wprowadzenie komend na Rysunku 2.