Jeśli statyczny (ręcznie ustawiony) adres IP jest zdefiniowany dla urządzenia sieciowego, na przykład dla drukarki, a następnie jest uruchomiony serwer DHCP, to może wystąpić konflikt pomiędzy tym urządzeniem, a komputerem w sieci uzyskującym automatycznie adres IP z serwera DHCP. Problem może również wystąpić, jeśli ręcznie zostanie zdefiniowany statyczny adres IP dla urządzenia sieciowego podczas awarii sieci skutkującej brakiem dostępu do serwera DHCP. Po usunięciu awarii sieci, gdy serwer DHCP stanie się już dostępny w sieci, może pojawić się informacja o konflikcie adresów IP.
Aby rozwiązać taki konflikt IP należy przekształcić urządzenie sieciowe ze statycznym adresem IP na klienta DHCP, albo na serwerze DHCP wyłączyć z puli DHCP adres IP przydzielony statycznie urządzeniu końcowemu.
Drugie rozwiązanie wymaga posiadania uprawnień administracyjnych na serwerze DHCP i umiejętności konfigurowania serwera DHCP.
Konflikty adresów IP można także spotkać przy ręcznej konfiguracji adresów IP na urządzeniach końcowych w sieci, która używa tylko statycznych adresów IP. W takim przypadku należy określić, które adresy IP są dostępne w danej podsieci i wykorzystać je do konfiguracji urządzeń. Przypadek ten pokazuje, dlaczego tak ważne jest, aby administrator sieci utrzymywał szczegółową dokumentację obejmującą przydział adresów IP dla urządzeń końcowych.
Uwaga: Zazwyczaj statyczne adresy IP są przydzielane dla serwerów i drukarek w małych i średnich sieciach biznesowych podczas, gdy urządzenia pracowników wykorzystują adresy IP przydzielone przez serwer DHCP.