Zarządzanie przesyłaniem wiadomości w czasie (Message Timing)
Kolejnym czynnikiem mającym wpływ na to, czy przesyłana wiadomość jest prawidłowo odebrana i zrozumiana jest zarządzanie przesyłaniem wiadomości w czasie (ang. timing). Ludzie używają intuicyjnie tego mechanizmu, aby określić moment kiedy mogą mówić, jak szybko mogą wypowiadać słowa/zdania oraz jak długo mogą czekać na odpowiedź. Zachowania te wynikają z ogólnie uzgodnionych reguł.
Metoda dostępu (Access Method)
Metoda dostępu określa moment, w którym nadawca może wysłać wiadomość. Związane z nią reguły ściśle zależą od środowiska, w którym znajduje się nadawca. Załóżmy, że każda osoba może zacząć mówić w chwili, gdy tylko ma coś do powiedzenia. W takim środowisku, osoba pragnąca wypowiedzieć swoje zdanie musi poczekać, na chwilę ciszy, kiedy nikt inny nie będzie mówił. Jeżeli zdarzy się sytuacja, w której dwie osoby będą mówiły jednocześnie, dojdzie do kolizji informacji. Oznacza to, że przesyłane wiadomości nie będą poprawnie zrozumiane, w wyniku czego obie osoby muszą zamilknąć, a następnie ponownie rozpocząć swoją wypowiedź, tak jak pokazuje to Rysunek 1. Podobnie jak w komunikacji między ludźmi, również w przypadku komunikacji między komputerami konieczne jest zdefiniowanie metody dostępu. Hosty podłączone do sieci muszą korzystać z metody dostępu, aby wiedzieć, kiedy mogą rozpocząć wysyłanie wiadomości i jak reagować w przypadku wystąpienia błędów.
Kontrola przepływu (Flow Control)
Zarządzanie przepływem informacji w czasie (ang. timing) określa ile informacji można wysłać przez sieć oraz z jaką szybkością można ją dostarczyć. W przypadku gdy jedna osoba mówi zbyt szybko, druga osoba może mieć trudności z odebraniem i zrozumieniem takiej wiadomości, co pokazano na Rysunku 2. W takiej sytuacji odbiorca musi poprosić nadawcę o zwolnienie tempa wysyłania informacji. W komunikacji sieciowej może zdarzyć się sytuacja, w której host nadawczy będzie mógł transmitować wiadomość szybciej, niż host docelowy będzie ją w stanie odbierać i przetwarzać. W związku z tym, aby komunikacja zakończyła się sukcesem, host źródłowy i docelowy używają mechanizmu kontroli przepływu w celu wynegocjowania poprawnego sposobu przesyłania danych w czasie.
Limit czasu na udzielnie odpowiedzi (Response Timeout)
Jeżeli osoba zadająca pytanie, w rozsądnym czasie nie usłyszy na nie odpowiedzi, założy, że odpowiedź już nie nadejdzie. W wyniku czego może ona zareagować w różny sposób, tak jak to pokazano na Rysunku 3. Może ona powtórzyć pytanie lub kontynuować konwersację. Hosty korzystające z sieci również stosują się do ścisłych reguł określających jak długo mogą oczekiwać na odpowiedź i jakie działania mają podjąć, jeżeli nie nadejdzie ona w ustalonym czasie.