Impulsy świetlne reprezentujące przesyłane dane jako bity w nośniku wytwarzane są przez:
- Lasery
- Diody LED (ang. Light Emitting Diodes)
Urządzenia półprzewodnikowe zwane fotodiodami odbierają impulsy światła i przetwarzają je na impulsy napięcia, z których odtwarzana jest ramka.
Uwaga: Światło laserowe transmitowane przez okablowanie światłowodowe może uszkodzić wzrok człowieka. Należy zachować ostrożność i nie patrzeć w zakończenie aktywnego światłowodu.
Kable światłowodowe można zasadniczo podzielić na dwa rodzaje:
- Włókna jednomodowe SMF (ang. Single-Mode Fiber) : Składają się one z bardzo małego rdzenia i wykorzystują drogą technologię laserową w celu wysyłania pojedynczego promienia światła. Są popularne w przypadkach długodystansowych połączeń obejmujących setki kilometrów, takich jakie są wymagane w długodystansowej telefonii i aplikacjach telewizji kablowych.
- Włókna wielomodowe MMF (ang. Multi-Mode Fiber) : Składają się z grubszego rdzenia, a do wysyłania sygnałów wykorzystują diody LED emitujące impulsy świetlne. Należy zwrócić uwagę na to, że światło z diody LED wchodzi do włókna światłowodowego pod różnymi kątami. Rozwiązanie to jest popularne w sieci LAN, ponieważ może wykorzystywać tanie diody LED. Włókna wielomodowe zapewniają przepustowość do 10 Gb/s na łączach o długości do 550 metrów.
Rysunki 1 i 2 przedstawiają właściwości włókna jednomodowego i wielomodowego. Jedną z wyróżnionych różnic pomiędzy włóknami wielomodowymi a włóknami jednomodowymi jest wartość dyspersji. Dyspersja określa rozmycie impulsu świetlnego podczas jego transmisji w światłowodzie. Większa dyspersja oznacza większą utratę siły sygnału.