Telekomunikacyjne standardy przemysłowe i standardy IEEE dla łączności bezprzewodowej opisują warstwę łącza danych i warstwę fizyczną.
Trzy powszechne standardy łączności bezprzewodowej to:
- Standard IEEE 802.11: Technologia bezprzewodowych sieci LAN (WLAN) znana też jako Wi-Fi wykorzystuje algorytm CSMA/CA (Carrier Sense Multiple Access/Collision Avoidance) jako metodę dostępu do medium.
- Standard 802.15: Osobista sieć bezprzewodowa Wireless Personal Area Network (WPAN), powszechnie znana jako "Bluetooth", wykorzystuje proces parowania urządzeń do komunikacji na odległość od 1 do 100 metrów.
- Standard 802.16: Powszechnie znany jako Worldwide Interoperability for Microwave Access (WiMAX), wykorzystuje topologię punkt-wielopunkt do zapewnienia bezprzewodowego szerokopasmowego dostępu do sieci Internet.
Rysunek pokazuje różnice pomiędzy mediami bezprzewodowymi.
Uwaga: Inne technologie bezprzewodowe, takie jak sieci komórkowe i sieci satelitarne mogą również zapewnić łączność z siecią danych. Jednak te technologie bezprzewodowe nie będą omawiane w tym dziale.
W każdym z powyższych przykładów, specyfikacje warstwy fizycznej dotyczą następujących obszarów:
- Kodowanie danych na sygnał radiowy
- Transmisja sygnału o określonej mocy i częstotliwości
- Odbieranie i dekodowanie sygnału
- Projektowanie i konstrukcja anteny
Uwaga: Wi-Fi jest znakiem handlowym Wi-Fi Alliance. Wi-Fi jest używane razem z certyfikowanymi produktami, które należą do urządzeń WLAN i bazują na standardach IEEE 802.11.