Standardy 802.11 zmieniały się na przestrzeni lat. Standardy te obejmują:
- IEEE 802.11a: Pracuje w paśmie częstotliwości 5 GHz i oferuje prędkość do 54 Mb/s. Przez to, że wykorzystuje wysokie częstotliwości, transmisja w tym standardzie ma mniejszy zasięg i mniejsze zdolności przenikania budynków. Urządzenia pracujące w tym standardzie nie są kompatybilne ze standardami 802.11b i 802.11g prezentowanymi poniżej.
- IEEE 802.11b: Pracuje w paśmie częstotliwości 2.4 GHz i oferuje prędkość do 11 Mb/s. Zasięg transmisji w tym standardzie jest większy i sygnał ma lepsze zdolności przenikania budynków niż w standardzie 802.11a.
- IEEE 802.11g: Pracuje w paśmie częstotliwości 2,4 GHz i oferuje prędkość do 54 Mb/s. Wykorzystuje tą samą częstotliwość co standard 802.11b, a oferuje pasmo takie jak standard 802.11a.
- IEEE 802.11n: Pracuje w paśmie częstotliwości 2.4 GHz lub 5 GHz. Typowe oczekiwane prędkości transmisji to 100 Mb/s do 600 Mb/s przy odległości nie przekraczającej 70 metrów. Jest wstecznie kompatybilny z urządzeniami w standardzie 802.11a/b/g.
- IEEE 802.11ac: Może jednocześnie pracować w paśmie częstotliwości 2,4 GHz i 5,5 GHz zapewniając prędkości transmisji danych od 450 Mb/s do 1,3 Gb/s (1300 Mb/s). Jest wstecznie kompatybilny z urządzeniami 802.11a/b/g/n.
- IEEE 802.11ad: Również znany jako "WiGig". Stosuje rozwiązania trzypasmowe Wi-Fi wykorzystując pasma 2,4 GHz, 5 GHz oraz 60 GHz i oferuje teoretyczne prędkości do 7 Gb/s.
Rysunek przedstawia niektóre z tych różnic.