Dane transmitowane przez medium są konwertowane na strumień bitów (zer i jedynek). W przypadku, gdy węzeł odbiera długie strumienie bitów, to w jaki sposób określa gdzie ramka się zaczyna i gdzie się kończy albo które bity reprezentują adres?
Podczas tworzenia ramek strumień bitów dzielony jest na grupy, z informacjami kontrolnymi umieszczonymi w nagłówku i w stopce, których wartości zostają umieszczone w odpowiednich polach. Dzięki temu formatowi fizyczny sygnał posiada strukturę umożliwiającą docelowemu węzłowi odbiór i dekodowanie tego sygnału w pakiety.
Na rysunku pokazano ramkę zawierającą następujące pola:
- Znaczniki początku i końca ramki: Używane przez podwarstwę MAC do identyfikacji początku i końca ramki.
- Adresacja: Używane przez podwarstwę MAC do identyfikacji węzła źródłowego i docelowego.
- Typ: Używane przez podwarstwę LLC do identyfikacji protokołu warstwy 3.
- Kontrola: Identyfikuje specjalne usługi kontroli przepływu.
- Dane: Zawiera przenoszone przez ramkę informacje (np. nagłówek pakietu, nagłówek segmentu i dane).
- Wykrywanie błędów: Pole znajdujące się za polem danych w formie pola końcowego. To pole jest wykorzystywane do wykrywania błędów.
Nie wszystkie protokoły zawierają wszystkie powyższe pola. Standardy dla poszczególnych protokołów warstwy łącza danych definiują właściwy format ramki.
Uwaga: Przykłady formatów ramek zostaną omówione na końcu tego rozdziału.