Standard Ethernet jest najbardziej powszechną technologią, w jakiej realizowane są sieci LAN.
Ethernet działa w warstwie łącza danych i warstwie fizycznej. Jest to rodzina technologii sieciowych, które są zdefiniowane w standardach IEEE 802.2 i 802.3. Ethernet umożliwia transmisję danych z prędkością:
- 10 Mb/s
- 100 Mb/s
- 1000 Mb/s (1 Gb/s)
- 10,000 Mb/s (10 Gb/s)
- 40,000 Mb/s (40 Gb/s)
- 100,000 Mb/s (100 Gb/s)
Tak, jak pokazano na Rys. 1, standardy Ethernet definiują zarówno protokoły warstwy 2 jak i technologie warstwy 1. Dla protokołów warstwy 2, tak jak w przypadku wszystkich standardów IEEE z rodziny 802, Ethernet opiera się na dwóch podwarstwach warstwy łącza danych, podwarstwach: Logical Link Control (LLC) oraz MAC.
Podwarstwa LLC
Podwarstwa LLC obsługuje komunikację pomiędzy warstwami wyższymi, a warstwami niższymi i dzieje się to zazwyczaj pomiędzy oprogramowaniem sieciowym, a urządzeniem. Podwarstwa LLC pobiera dane z warstwy sieci, zwykle są to pakiety IPv4 i dodaje dane kontrolne pomagające dostarczyć pakiet do miejsca docelowego. Podwarstwa LLC używana jest do komunikacji wyższych warstw aplikacji i przejścia pakietów do niższych warstw celem ich dostarczenia.
LLC jest implementowana w oprogramowaniu, a jej implementacja jest niezależna od fizycznych urządzeń. W komputerze, sterownik do karty sieciowej może być traktowany jako podwarstwa LLC. Oprogramowanie sterownika karty sieciowej współdziała bezpośrednio z układami karty sieciowej w celu przetworzenia danych pozyskanych z podwarstwy MAC na postać wysyłaną przez medium.
Podwarstwa MAC
Media Access Control (MAC) jest niższą podwarstwą warstwy łącza danych. MAC jest zaimplementowana sprzętowo, typowo w karcie sieciowej komputera. Specyfikacja jest określona w standardach IEEE 802.3. Rys. 2 przedstawia popularne standardy Ethernet IEEE.