Gdy stosowana jest metoda przełączania w locie, przełącznik oddziałuje na dane, gdy tylko te zostaną odebrane, nawet jeśli transmisja ramki nie została ukończona. Przełącznik buforuje na tyle dużą część ramki, że jest w stanie odczytać jej docelowy adres MAC i ustalić, do którego portu ma przekazać dane. Docelowy adres MAC zawiera się w pierwszych sześciu bajtach ramki po preambule. Przełącznik wyszukuje w swojej tablicy przełączania docelowy adres MAC, ustala port wyjściowy i przekazuje przez niego ramkę, kierując ją w stronę miejsca docelowego. Przełącznik nie sprawdza, czy ramka jest wolna od błędów. Ponieważ przełącznik nie musi czekać, aż cała ramka znajdzie się w buforze, i nie sprawdza jej bezbłędności, przełączanie w locie jest szybsze niż przełączanie z użyciem metody „przechowaj i przekaż”. Skoro jednak przełącznik nie sprawdza, czy ramka jest wolna od błędów, przekazuje do sieci także i ramki uszkodzone. Przekazywanie uszkodzonych ramek zajmuje część szerokości pasma. Na koniec docelowa karta sieciowa i tak odrzuci uszkodzone ramki.
Odtwórz animację w celu demonstracji procesu przełączania cut-through.
Istnieją dwie odmiany metody przełączania w locie:
- Przełączanie Fast-forward: metoda ta (ang. fast−forward switching) zapewnia najmniejsze opóźnienie. Przełączanie to powoduje przesyłanie pakietu natychmiast po odczytaniu adresu docelowego. Ponieważ przekazywanie zaczyna się, zanim zostanie odebrany cały pakiet, mogą być przekazywane także pakiety z błędami. Zdarza się to rzadko, a docelowa karta sieciowa odrzuca błędne pakiety przy odbiorze. W trybie „fast-forward” opóźnienie mierzone jest od pierwszego odebranego bitu do pierwszego wysłanego bitu. Przełączanie szybkie jest typową metodą przełączania w locie.
- Przełączanie Fragment-free: w metodzie tej przełącznik przechowuje pierwsze 64 bajty ramki, zanim zacznie ją przekazywać. Przełączanie fragment-free może być postrzegane jako kompromis pomiędzy przełączaniem store-and-forward i przełączaniem fast-forward. Powodem, dla którego przy przełączaniu bez fragmentów przełącznik przechowuje tylko pierwsze 64 bajty ramki, jest to, że większość błędów sieciowych i większość kolizji występuje w trakcie transmisji pierwszych 64 bajtów. Metoda ta stanowi pewne udoskonalenie szybkiego przełączania (fast-forward), gdyż przed przekazaniem ramki są sprawdzane jej pierwsze 64 bajty w celu stwierdzenia, czy nie wystąpiła kolizja. Przełączanie bez fragmentów (ang.Fragment-free) stanowi kompromis między przełączaniem „przechowaj i przekaż” wprowadzającym duże opóźnienie i zapewniającym integralność danych a szybkim przełączaniem wprowadzającym małe opóźnienie, lecz zmniejszającym gwarancję integralności danych.
Rysunek przedstawia przykład przełączania w locie (ang.cut-through).
Niektóre przełączniki są skonfigurowane do stosowania dla poszczególnych portów metody przełączania w locie dopóty, dopóki nie zostanie osiągnięty zdefiniowany przez użytkownika limit błędów. Gdy to nastąpi, przełącznik automatycznie zacznie stosować metodę „przechowaj i przekaż”.