Wskazane pola używane są do identyfikacji i weryfikacji pakietu oraz pozwalają na określenie prawidłowej kolejności pakietów, które zostały podzielone podczas transmisji.
Polami stosowanymi do identyfikacji i weryfikacji pakietu są:
- Długość nagłówka IHL (ang. Internet Header Length) - Pole zawiera 4-bitową wartość przedstawianą w postaci binarnej określającą liczbę słów 32-bitowych użytych w nagłówku. Wartość pola IHL zależy od zastosowanych wartości w polach: opcje (ang.Options) oraz dopełnienie (ang. Padding). Minimalna wartość dla tego pola wynosi 5 (czyli 5 x 32 = 160 bitów = 20 bajtów), a maksymalna wartość wynosi 15 (tj. 15 × 32 = 480 bitów = 60 bajtów).
- Całkowita Długość (ang. Total Length) - Czasami pole to nazywane jest długością pakietu. Zawiera ono 16-bitową wartość liczbową, która w bajtach określa wielkość całego pakietu (nagłówek wraz z przesyłanymi danymi). Minimalna długość pakietu wynosi 20 bajtów (20-bajtowy nagłówek + dane 0 bajtów), a maksymalna wielkość to 65535 bajtów.
- Suma kontrolna nagłówka (ang. Header Checksum) - 16-bitowe pole wykorzystywane jest do sprawdzania błędów nagłówka IP. Podczas weryfikacji nagłówka obliczana jest jego suma kontrolna, a następnie otrzymana wartość porównywana jest z wartością zapisaną w polu suma kontrolna. Jeżeli obie wartości nie są identyczne pakiet jest odrzucany.
Router czasami musi podzielić pakiet, kiedy przekazuje go z jednego medium do innego z mniejszą wartością MTU. Gdy to nastąpi mamy do czynienia z fragmentacją pakietów. W celu sprawowania odpowiedniej kontroli nad podzielonymi pakietami protokół IPv4 wykorzystuje następujące pola:
- Identyfikacja (ang. Identification) - 16-bitowe pole zapewniające jednoznaczną identyfikację fragmentów oryginalnego pakietu IP.
- Flagi (ang. Flags) - 3-bitowe pole określające zasady dotyczące podziału przesyłanego pakietu. Może ono zabronić routerom dokonywania podziału pakietu na mniejsze fragmenty lub informować o tym, iż przesyłany pakiet jest częścią większego pakietu, który został podzielony podczas transmisji. W tym drugim przypadku informacja ta wykorzystywana jest wraz z wartościami pól przesunięcie fragmentu oraz identyfikacja przez hosta docelowego w celu zrekonstruowania pierwotnego pakietu.
- Przesunięcie fragmentu (ang. Fragment Offset) - 13-bitowe pole przesunięcia fragmentu wskazuje porządek w jakim mają być ustawione poszczególne pakiety podczas rekonstrukcji oryginalnego niepodzielonego pakietu.
Uwaga: Pole opcje i pole wypełnienie (ang. Padding) są rzadko stosowane i ich analiza wykracza poza zakres tego rozdziału.